ادب چیست

در اسلام اهمیت زیادى به مسأله رعایت آداب ، و بر خورد توأم با احترام و ادب با همه کس ، و هر گروه ، وارد شده است که به عنوان نمونه در اینجا به چند حدیث اشاره مى شود.

امام على (علیه السلام ) مى فرماید: الاداب حلل مجددة ؛ رعایت ادب همچون لباس فاخر و زینتى و نو است.

و در جاى دیگر مى فرماید: الادب یغنى عن الحسب ؛ ادب انسان را از افتخارات پدران و نیاکان بى نیاز مى کند.

در حدیث دیگرى از امام صادق (علیه السلام ) مى خوانیم : خمس من لم تکن فیه لم یکن فیه کثیر مستمتع !قیل و ما هن یا ابن رسول الله ؟قال : الدین و العقل و الحیأ و حسن الخلق و حسن الادب :

پنج چیز است که در هر کس نباشد صفات و امتیازات قابل ملاحظه اى نخواهد داشت .

عرض کردند: اى فرزند رسول الله آنها چیست ؟ فرمود: دین و عقل و حیا و حسن خلق و حسن ادب.

و نیز در حدیث دیگرى از همان امام (علیه السلام ) مى خوانیم که فرمود: لایطمعن ذو الکبر فى الثناء

الحسن ، و لا الخب فى کثرة الصدیق ، و لاالسى ء الادب فى الشرف :

افراد متکبر هرگز نباید انتظار ذکر خیر از سوى مردم داشته باشند و نه افراد نیرنگ باز انتظار کثرت دوستان ، و نه افراد بى ادب انتظار شرف و آبرو.

به همین دلیل هنگامى که در زندگى پیشوایان بزرگ اسلام دقت مى کنیم مى بینیم که دقیقترین نکات مربوط به ادب را حتى با افراد کوچک رعایت مى کردند.

اصولا دین مجموعه اى است از آداب : ادب در برابر خدا، ادب در مقابل پیامبر (صلى اللّه علیه و آله ) و پیشوایان معصوم (علیهم السلام )، ادب در مقابل استاد و معلم ، و پدر و مادر، و عالم و دانشمند.

شیوه های مختلف تحمل و احترام...