جواب کلی به پرسش مهر ریاست جمهوری

اینکه چطور به افکار دیگران احترام بگذاریم ریشه در فرهنگ و آموزش و عادتهای اجتماعی دارد و عملی شدن آن حتی در حد نخبگان و سران کشور هم امری بسیار پیچیده و مشکل خواهد بود،بخصوص در بحث های اعتقادی و آزادیهای مدنی که مغایرت آرا با توجه به حکومت بر پایه دین آنرا غیر ممکن میسازد اما با دست زدن به تقسیم صحیح قدرت و جاری کردن قانون و اجرای حقوق شهروندی ذر سطح گسترده کشور ،حرکت در این مسیر و بهبود شرایط را شاهد خواهیم بود.

مهر و محبت و احترام در محیط شاد و با نشاط شکل میگیره نه در محیط ترس و تنبیه. دانش آموز بیچاره فرصت فکر کردن نداره چه برسه به مهر ورزیدن. همش مشغول حفظ کردن و مشق نوشتن هستند. انواع کتب غیر استاندارد بنام کمک درسی و جزوات معلم ها که فرصت نشاط و تفکر و بازی رو از بچه ها گرفته. چه اشکالی داره در مدارس به بچه ها خوش بگذره , بازی کنن , شاد باشن و کار گروهی یاد بگیرن. در این شرایط معلمین نیز محترم می بایستی حوصله و انرژی بیشتری صرف کنند.

باید آدمای مستعد و علاقمند و بزرگ جذب آموزش و پرورش شود با معلمان بزرگ منشانه برخورد شود تا نخبگان وارد سیستم آموزش شوند آدم های بزرگ می توانند انسان های بزرگ بسازند و پرورش دهند اراده ای برای اینکار دیده نمی شود حالت شعاری دارد چون با یک میلیون حقوق نمی توان انسان های توانمند را جذب کرد و حتی در صورت جذب هم، احساس ارزشمندی خود را از دست خواهند داد و تاثیر گذار نخواهند بود کسی که در اداره زندگی خود ناتوان است چگونه و با چه اعتماد به نفسی راه زندگی و سعادت را به دیگران بیاموزد